POP (Persoonlijk Ontwikkelplan)

Een POP, voluit persoonlijk ontwikkelplan, is een plan waarin een medewerker en leidinggevende samen vastleggen welke ontwikkeling wordt nagestreefd, welke stappen daarvoor nodig zijn en op welke termijn.

Wat erin staat

• Vertrekpunt: waar staat de medewerker nu, in vaardigheden en ervaring.
• Doel: wat wil of moet de medewerker ontwikkelen, en waarom.
• Acties: opleiding, begeleiding, andere taken of meelopen met collega’s.
• Termijn: wanneer wordt wat opgepakt.
• Evaluatiemoment: wanneer wordt teruggekeken en bijgesteld.

Waarom een POP vaak doodbloedt

Een POP wordt meestal opgesteld in of vlak na een functioneringsgesprek. Daarna verdwijnt het document regelmatig in een map tot het volgende jaar. De ontwikkelafspraken komen tussentijds niet terug op tafel, waardoor het plan bij de volgende evaluatie ongewijzigd blijkt.

Dat is zelden een kwestie van onwil. Zonder terugkerend moment waarop de afspraken zichtbaar worden, verdwijnen ze simpelweg naar de achtergrond. Een vast ritme van 1-op-1 gesprekken is daarom in de praktijk vaak effectiever dan een uitgebreider plan.

Verschil met een verbetertraject

Een POP is ontwikkelingsgericht en vrijwillig van karakter: de medewerker functioneert naar behoren en wil verder groeien. Een verbetertraject is corrigerend en volgt op geconstateerd onvoldoende functioneren. De vormen lijken op elkaar, maar de aanleiding en de gevolgen verschillen wezenlijk. Het is verstandig die twee niet door elkaar te laten lopen.

In Timesafer

Ontwikkelafspraken worden vastgelegd als acties in het gespreksdossier, met een eigenaar en een vervolgmoment. Bij het volgende gesprek staan ze opnieuw op tafel, zodat een POP een levend plan blijft in plaats van een document van één keer per jaar.